In liefde (vliegtuigramp 17 juli 2014)
Een welverdiende vakantie, een bezoek waar je zo naar verlangt; mooie liefdevolle herinneringen maken met elkaar. Ik zie voor me hoe mensen uitgelaten zwaaien naar hun dierbaren; hoe ze ontspannen hun vliegtuigstoel vinden. Ik zie ouders kleine kinderen geruststellen bij het opstijgen. Veilig op schoot bij papa en mama totdat het vliegtuig rechtuit vliegt. Op weg naar een zonnige toekomst. Een knal vaagt alle toekomsten weg. Ontilbaar, zwaar als lood, is het verlies voor nabestaanden. Mensen om hen heen tillen mee uit liefde, om hun weg iets te verlichten.

Een hydraterende crème voor een optimale huidverzorging, een transparante zonnebrand met een hoge beschermingsfactor; een voetbaltransfer van tachtig miljoen. Alle reclame uitingen en nieuwsfeiten zijn ineens zo onbenullig; lossen op in het grote zwarte gat van de ramp. In het grenzeloos verdriet is er niets wat er verder nog toe doet. Uit liefde voor een land is door een vergissing zoveel liefde ontnomen. De liefde voor tweehonderdachtennegentig mensen is grenzeloos groot. De liefde wat tweehonderdachtennegentig mensen in de toekomst konden delen en doorgeven nog veel groter. Hun liefde is nu één met alles. Laten wij in liefde naar elkaar kijken; net als elke God, van elke overtuiging, naar Zijn mensheid kijkt. Oorlog is zo onnodig.