Jij bent de zomer
Je foto staat nog steeds op Facebook. Weer zie ik jouw zomerse lach. Helderblauwe ogen kijken me levenslustig aan in een lief en jong gezicht. Lange zwarte haren hangen speels over je blote schouders. Je draagt een stoere cap, wat jouw bikinifoto een nog sportievere uitstraling geeft. Je schreef dat je zo naar de zomer verlangde. Nu de zon volop schijnt en alles weer in volle bloei staat denk ik aan jou. Hoofdschuddend, met pijn in mijn hart, kijk ik opnieuw naar jouw foto. Met jouw mooie mensenogen zou je de terugkeer van de bloeiende natuur niet meer zien. Door een fataal auto-ongeluk zou jij deze zomer niet meer halen. In een moment van maar een paar seconden zou het nooit meer zomer voor jou worden. Nooit meer zomer, nooit meer moeder, nooit meer oma. Net als deze zomer was jij ook in volle bloei. In volle bloei ben je van de wereld afgeplukt. Jouw zonnige liefde bestuift nu de wereld. Ik geloof dat je nu één met alles bent; een groter groots bestaat er niet. Jij bent wakker geworden uit je leven. Jij bent de zonnestraal, de warmte, het water. Jij bent de zomer.